من یه فنجون چای داغ و به تو ترجیح میدم چون اون فقط زبونم رو میسوزونه ولی تو دلمو

چه ساده بودم که گمان می کردم ، به دورم می گردند کسانی که مرا دور می زنند

جای هیچکس را هیچکس دیگر نمیتواند پر کند !

 زندگی یک بازی درد آور است

 زندگی یک اول بی آخر است

زندگی کردم و اما باختم

کاخ خود را روی دریا ساختم

لمس باید کرد این اندوه را

بر کمر باید کشید این کوه را

زندگی با همین غم ها خوش است

باختم و هیچ شاکی نیستم

بر زمین خوردم و خاکی هم نیستم

خيلي وقته نيومدم به اينجا سري بزنم

چقدر سرم شلوغ بود كه از اينجا غافل شدم

هنوزم سرم شلوغه اما نمي دونم چرا دلم هواي اينجا رو كرد

 اينجا نوشتن هم عالمي داره كه خيلي وقت بود غافل بودم

اميدوارم از اين به بعد كمتر غافل باشم..

ياد ياران هر كجا باشند بر ما واجب است

 ما رفيق نارفيق شهر غمها نيستيم..!

شمع اگر پروانه را سوخت از خودش خیری ندید

آه عاشق سخت گیرد دامن معشوق را...!

بی تو هر لحظه مرا بیم فرو ریختن است

مثل شهری که به روی گسل زلزله هاست

    همیشه قبرستانی در قلبت برای خاکسپاری خطای دوستانت بساز...!

اگر بندگانم بدانند چقدر به یاد آنان هستم ،

                     از فرط شادی خواهند مرد..!

خاموش شديم و چيزي نگفتيم
مردم سكوت ما را عيب دانستند
سخن گفتيم ليك گفتند:
بسيار سخن ميگوييد
باز خاموش شديم و چيزي نگفتيم
گفتند: با سكوت مي فريبند
سخن گفتيم و پنداشتند
ما نيرنگ داريم.

"كتاب سكوت من سرود است"